Fara í meginmál
AIþingi
SoffíaByggðaframtakið4. mars 2026

Áframhaldandi flug til Eyja skiptir máli

Það er góð tíðindi að samkomulag um ríkisstyrkt flug til Vestmannaeyja hefur verið framlengt, eins og tilkynnt var á fréttavef RÚV. Þetta er ekki eitthvað sem á að taka sem sjálfsagðan hlut. Fyrir okkur sem búum og störfum á landsbyggðinni, sérstaklega í dreifðum byggðum eins og Vestmannaeyjum, skiptir þetta sköpum – bæði fyrir daglegt líf fólks og framtíð atvinnulífsins. Á bak við svona samkomulag liggur einföld staðreynd: Fjarlægð má ekki kosta meira. Það er ekki hægt að ætlast til þess að samfélög sem eru utan aðalþéttbýlisins geti lifað og blómstrað nema aðgengi að grunnþjónustu og samgöngum sé tryggt. Flugið til Vestmannaeyja er ekki lúxus – það er lífæð. Það þýðir að börn, eldri borgarar og atvinnurekendur geta treyst á að komast til og frá Eyjum, hvort sem er vegna vinnu, skóla eða heilbrigðisþjónustu. Af eigin reynslu sem bæði bóndi og dýralæknir þekki ég það vel að þegar samgöngur rofna eða verða ótryggar, þá tapar allt samfélagið. Það er ekki bara spurning um að komast í heimsókn – það snýst um það að geta byggt líf og atvinnu upp á framtíðarvon. Við megum ekki gleymast í umræðunni um það hvað þjónusta kostar – heldur spyrja hvað það kostar að missa heil samfélög út af samgönguleysi. Ríkisstyrkt flug er ekki sérstaða eða sérhagsmunagæsla. Þetta er forsenda þess að landið okkar haldist byggt og lifandi vítt og breitt. Ef við ætlum að halda áfram að tala fyrir byggðastefnu, þá verðum við að standa við hana í verki. Það á ekki að vera þannig að íbúar Vestmannaeyja eða annarra svæða þurfi að horfa upp á sífellt lakari þjónustu. Ég vil þó minna á að framlenging samkomulagsins er aðeins fyrsta skrefið. Það þarf langtímasýn, ekki bara skammtímalausnir. Við í Byggðaframtakinu höfum lagt áherslu á að flugsamgöngur og aðrar samgöngur til dreifðra byggða séu tryggðar og að ríkið standi við þau loforð. Allt landið á rétt á þjónustu og framtíð – ekki bara þeir sem búa næst höfuðborginni. Við eigum að fagna þessari ákvörðun, en um leið krefjast þess að hún verði grunnur að enn markvissari byggðastefnu. Það er ekki nóg að framlengja frá ári til árs – við þurfum varanlega, tryggða samgöngulausn svo fólk í Eyjum, og annars staðar á landsbyggðinni, geti byggt sitt líf með öryggi og framtíðarvon. Heimildir: Fréttavefur RÚV, 4. mars 2026.