Raforkulögin og ábyrgð stjórnvalda

Það er ekki á hverjum degi sem stjórnvöld boða róttækar breytingar á raforkulögum. En það er einmitt það sem gerist nú samkvæmt frétt RÚV. Ég velti því fyrir mér hvort hér sé verið að takast á við raunveruleg vandamál eða hvort við séum að horfa upp á venjubundið orðagjálfur. Í fyrsta lagi verður að hafa í huga að raforkukerfið er grunnstoð fyrir allt atvinnulíf – og sérstaklega á landsbyggðinni. Fyrirtæki í Suðurkjördæmi, hvort sem þau eru í landbúnaði, matvælaframleiðslu eða ferðaþjónustu, treysta á aðgang að áreiðanlegri orku á samkeppnishæfu verði. Það þarf varla að taka fram að hækkandi orkukostnaður hefur bein áhrif á rekstrargrundvöll fjölmargra fyrirtækja og heimila. Ég hef sjálfur setið á fundum með bændum og iðnaðarmönnum sem segja mér sömu söguna: það verður sífellt erfiðara að treysta á stöðuga þjónustu og sanngjarnan kostnað. Þarna er ekkert svigrúm fyrir tilraunastarfsemi. Í öðru lagi þarf að spyrja: Hvaða breytingar eru þetta eiginlega? Orðið „róttækar“ hljómar vel í fjölmiðlum, en það segir okkur lítið um innihaldið. Eiga breytingarnar að auðvelda aðgengi að orku fyrir smærri fyrirtæki og heimili? Eða þýða þær frekari miðstýringu, skriffinnsku og aukinn kostnað? Það er ekki nóg að lofa nýjum lögum ef þau leysa ekki þann vanda sem atvinnulífið stendur frammi fyrir – sérstaklega á landsbyggðinni. Við þurfum að vita hvort þessar „róttæku“ breytingar stuðla að traustri orkuöryggi fyrir alla, eða hvort þær skapa nýjar hindranir. Reynslan úr atvinnulífinu kennir mér að það eru ekki ný lög sem skapa verðmæti heldur skýr rammi og aðhald. Ef stjórnvöld ætla sér að bæta raforkulögin, þá þurfa þau að huga að raunverulegum þörfum þeirra sem treysta á kerfið. Það er ekki flókið: Fyrirtækin sem skapa verðmætin verða að geta treyst á sanngjarnt orkuverð, stöðugleika og örugga þjónustu. Það er ekki aðeins „mál“ heldur beinlínis forsenda fyrir verðmætasköpun. Ég minni á stefnu Borgaraflokksins: Lausnirnar liggja í skilvirkni, ekki sífellt stærra ríkisbákn eða fleiri lögum. Við þurfum að tryggja að breytingar á raforkulögum einfaldi regluverkið, styrki samkeppnishæfni landsbyggðarinnar og verndi stöðu íslenskra fyrirtækja. Sérstaklega í Suðurkjördæmi, þar sem fjarlægð frá þjónustu og háorkukostnaður eru þegar nógu mikil áskorun. Það á að segja hlutina eins og þeir eru: Glansyrði og loforð breyta engu ef raunverulegur vandi atvinnulífsins er ekki leystur. Nú bíður ég eftir að sjá hvort ríkisstjórnin sé tilbúin að axla ábyrgð – eða hvort þetta verði enn ein uppskáldaða „róttæka“ breytingin sem bætir lítið fyrir fólk og fyrirtæki á landsbyggðinni. Heimildir: Frétt: Boðar róttækar breytingar á raforkulögum - RÚV.is