Afstaða mín gegn ESB-viðræðum

Í dag var tilkynnt á blaðamannafundi í stjórnarráðinu að stefnt sé að þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort taka eigi upp aðildarviðræður við Evrópusambandið þann 29. ágúst. Utanríkisráðherra lagði fram þingsályktun um málið í ríkisstjórn í morgun og var hún samþykkt samhljóða. Spurningin sem þjóðin fær fyrir er skýr: „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?“ Svarmöguleikarnir verða aðeins já eða nei. Forsætisráðherra lagði áherslu á að Ísland stæði sterkt efnahagslega og með sterka sjálfsmynd, og að rétt væri að leita leiðsagnar hjá þjóðinni, eins og ákveðið var í stjórnarsáttmála. Að mati ríkisstjórnarinnar er samningsstaða Íslands nú góð, og ef áfram verður samið um aðild, verður sá samningur borinn undir þjóðina að nýju. Það er mikilvægt að umræðan um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu sé byggð á staðreyndum og skynsemi, ekki tilfinningasemi eða óljósum loforðum. Ég hef alla tíð staðið fast á því að EES-samningurinn sé besta leið Íslands til að tryggja aðgang að evrópskum mörkuðum og samstarfi, án þess að fórna sjálfstæði í mikilvægum stefnumálum. Við höfum aðgang að innri markaði Evrópusambandsins, tökum þátt í samstarfi á ýmsum sviðum, en höfum sjálfstæði í sjávarútvegi, landbúnaði og öðrum stefnumótandi málum. Aðild að Evrópusambandinu myndi færa yfirráð yfir þessum málaflokkum til Brussel, sem er í beinni andstöðu við hagsmuni íslensks atvinnulífs og sjálfsforræði okkar sem þjóðar. Þjóðaratkvæðagreiðslan snýst ekki um lokasamning eða einstök atriði, heldur hvort hefja eigi viðræður. Reynslan sýnir að slíkar viðræður eru bæði tímafrekar og kostnaðarsamar, og þær skapa óvissu fyrir íslenskt atvinnulíf. Það væri ábyrgðarlaust að ráðast í slíkt ferli nema fyrir lægi skýr og yfirgripsmikil viljayfirlýsing þjóðarinnar um að ganga frá EES-samningnum og færa yfirráð mikilvægum málaflokkum úr landi. Ég tel enga ástæðu til þess. Við verðum að standa vörð um þann ávinning sem EES hefur fært okkur og tryggja að ákvörðunarvaldið í lykilatriðum sé áfram hjá þjóðinni sjálfri. Lausnin er því ekki að ráðast í aðildarviðræður við Evrópusambandið, heldur að styrkja stöðu Íslands innan EES, efla samkeppnishæfni atvinnulífsins og verja sjálfstæði okkar. Það er í samræmi við stefnu Borgaraflokksins: að halda áfram á þeirri braut sem hefur skilað raunverulegum ávinningi fyrir þjóðina, í stað þess að skapa óvissu og áhættu með því að opna á aðildarviðræður við ESB. Ég hvet því kjósendur til að hafna aðildarviðræðum í komandi þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er skynsamlegasta leiðin til að tryggja áframhaldandi sjálfstæði, stöðugleika og hagvöxt fyrir Ísland. Heimildir: Heimildin (2026-03-06), "Þjóðaratkvæðagreiðsla um Evrópuviðræður 29. ágúst"