Auðlindir Íslands eru ekki samningsvara

Þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu hefur nú verið boðuð. Þetta er stærsta mál sem komið hefur fyrir þjóðina í langan tíma, því hér eru grundvallarhagsmunir undir – sjálfstæði, fullveldi og framtíð auðlinda landsins. Það er ekki nóg að tala um lýðræði og þjóðaratkvæðagreiðslu ef ekki er tekið af skarið um hvað er í húfi. Íslendingar búa yfir miklum náttúruauðlindum. Við höfum fiskimið, endurnýjanlega orku, hreint vatn, landrými og umhverfi sem mörg ríki öfunda okkur af. Stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá náttúru landsins – hafinu, fallvötnum og jarðvarma. Það er ekki tilviljun að velferð okkar og framtíðarvonir byggjast á þessum auðlindum. Þetta er ekki bara spurning um peninga eða viðskiptasamninga, heldur ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum. Ísland er auðugt land og við eigum að verja og skila þessum auðlindum áfram, ekki selja þær eða framselja stjórn þeirra út fyrir landsteinana. Sumir halda því fram að EES-samningurinn sé nægilega góður og að hann tryggi Íslendingum aðgang að innri markaði Evrópusambandsins. Það er rétt – EES-samningurinn hefur veitt okkur þann aðgang án þess að við höfum þurft að gefa eftir ákvörðunarvald yfir auðlindum okkar. Ísland hefur samkvæmt EES-samningnum fullt forræði yfir auðlindum sínum. Það eitt og sér ætti að gera öllum ljóst að aðildarviðræður við ESB eru óþarfar ef markmiðið er að tryggja efnahagslega samvinnu en halda í sjálfstæði og auðlindir. Það er alþekkt í sögunni að auður þjóða horfi ekki alltaf með einni sprengingu heldur með smáum skrefum, framsali valds og með því að láta undan þrýstingi utan frá. Stjórnendur og embættismenn mega ekki láta undan þrýstingi erlendra afla um að auðlindir þessa lands séu samningsvara – því þær eru það ekki. Eins og komist hefur að orði: "Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu." Þetta er það sem þarf að standa vörð um. Öll umræða um aðlögunarviðræður við ESB verður að snúast fyrst og fremst um þetta grundvallaratriði – fullveldi og forræði yfir auðlindum. Ég minni á að samkvæmt stefnuskrá Þjóðfylkingarinnar er fullveldi ekki samningsatriði. Ísland er okkar, og við eigum ekki að gefa eftir á því. Sá sem lætur undan í þessu máli grefur undan framtíð þjóðarinnar. Það hefur verið sagt: "Ísland verður aldrei til sölu." Ég tek undir það af fullri alvöru. Þetta er ekki spurning um að vera á móti breytingum eða samvinnu við aðrar þjóðir, heldur spurning um sjálfsákvörðunarrétt og ábyrgð gagnvart landinu okkar og fólkinu sem hér býr. Ég krefst þess að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna verði aðgengilegar og ferlið gagnsætt. Þjóðin á rétt á að vita hvað er í húfi og hvaða afleiðingar það hefur að hefja aðlögunarviðræður við Evrópusambandið. Ég treysti þjóðinni til að taka rétt ákvörðun – en þá verður umræðan að vera heiðarleg og byggð á staðreyndum. Auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Þetta er okkar mál – og það verður ekki samningsatriði. Heimildir: Vísir, 12. mars 2026.